, , ,

Felaket / Une catastrophe

Avusturya Austria, 1’, Renkli Colour, 35mm, 2008

Sanatçı / Artist: Jean-Luc Godard

Dünya Hakları / World Sales: Sanatçıya ait Courtesy of Artist

Tarihin nasıl işlediğini ve neden iyilik ve güzellik konusunda yetenekli olan insanlığın (hiç de güzel olmayan) kendi yıkımı için uğraştığını gözümüzde canlandırabilmemiz için, bakış açımızı değiştirmemiz yeterli olacaktır. İşte Jean-Luc Godard’ın marifeti burada: birinin öbürünü yansıttığını düşündüğü, siyaset ve sanatı ayıramıyor. Felaket, teslimiyet havasında olsa da, tamamen umuttan yoksun da değil. Savaşın bakış açısıyla, aşka 63 saniyelik bir sanat yoluna saparak ulaşılabilir.

In order to visualize how history functions and why mankind, talented to beauty, so willingly works on its own (not at all beautiful) abolition, we just briefly have to change perspectives. And that is Jean-Luc Godard´s trick: he cannot separate politics from art, as he sees the one reflected in the other. Une catastrophe has an air of resignation but is not entirely without hope: From a perspective of war, love can be reached via a detour of art in 63 seconds.

Jean-Luc Godard

Jean-Luc Godard 3 Aralık 1930 doğumlu, Fransız-İsviçreli yönetmen, senaryo yazarı ve film eleştirmenidir. Çoğunlukla 1960’ların Fransız film akımı “Yeni Dalga” ile anılmaktadır.

Jean-Luc Godard (born 3 December 1930) is a French-Swiss film director, screenwriter and film critic. He is often identified with the 1960s French film movement La Nouvelle Vague, or “New Wave”.

 

, , ,

İki Şehrin Hikayesi / A Tale of Two Cities

Avusturya, ABD Austria, USA, 1’, Renkli Colour, 35mm, 2007

Sanatçı / Artist: Jem Cohen

Dünya Hakları / World Sales: Sanatçıya ait Courtesy of Artist

Hep denir ki bir şehrin farklı yüzleri vardır. Ve herşey, ne zaman nerede olduğunuza bağlıdır, şehrin göbeğinde veya kırsalında, trafiğin ortasında veya bir parkta, çatıların tepesinde veya yerin altında. Herhangi bir şehrin imajı, tesadüfi enstantanelerin sayısız münferit imajından, yerleşmiş bakış açılarından ve istenmeyen rahatsızlıklardan oluşur. Bu kısa filmde Jem Cohen, doğduğu yer olan NewYork ile Viyana’ya ait imajları harmanladı.

It is often said that a city can have many faces. And that it all depends on where one is at the time, downtown or on the periphery, caught in the heavy traffic or visiting a park, high above the rooftops or perhaps below the ground. The image of any city is composed of countless individual images, of accidental snapshots, preconceived perspectives and unwelcome irritations. For this short film Jem Cohen has connected images from his hometown of New York and of Vienna.

Jem Cohen

1962 New York City doğumlu Amerikalı filmci Jem Cohen, özellikle gözleme dayalı şehir peyzajı portreleri ve iletişim araçlarını harmanlamasıyla (16mm, Super 8, video) tanınmaktadır. Eserleri Modern Sanatlar Müzesinde, Whitney’de ve Melbourne Screen Gallery’de bulunmaktadır. Ayrıca çok kanallı yerleştirmeler ve hareketsiz obje fotoğrafçılığı yapmaktadır ve 2009 yılında Robert Miller Galerisi’nde bir fotoğraf sergisi yapmıştır. Guggenheim, Creative Capital, Rockefeller ve Alpert Foundations, National Endowment for the Arts’dan destekler almıştır.

Jem Cohen (born 1962) is a New York City–based U.S. film-maker, especially known for his observational portraits of urban landscapes, blending of media formats (sixteen-millimetre, Super 8, videotape). They are in the collections of the Museum of Modern Art, The Whitney, and Melbourne’s Screen Gallery. He also makes multichannel installations and still photographs and had a photography show at Robert Miller Gallery in 2009. He has received grants from the Guggenheim, Creative Capital, Rockefeller and Alpert Foundations, the National Endowment for the Arts, and other organizations.

, , ,

Benim Son Dakikam / My Last Minute

Avusturya, Fransa Austria, France, 1’, Renkli Colour, 35mm, 2006

Sanatçı / Artist: Leos Carax

Dünya Hakları / World Sales: Sanatçıya ait Courtesy of Artist

Her ne kadar buradaki son dakikanın son sigara ile aynı anda oluşu başlı başına üzücü olsa da, bu son derece sıkılaştırılmış, yoğun mini dramanın asıl huzursuz edici kısmı olmayabilir. En huzursuz edici şey, muhtemelen, en sonda bilgisayar ekranında beliren yüz: çocukluğun hayaleti. Kaybolmuş masumiyetin, yitip gitmiş umutların, kaçırılmış fırsatların hayaleti. Kaçırılmış bir hayat. Melankolik bir an, hüzünlü bir resim.

Though the fact that the last minute here is simultaneous with the last cigarette is sad enough by itself, it might not be the truly disquieting aspect of this highly concentrated, densified mini-drama. The most disquieting thing is possibly the face that appears on the computer screen at its very end: the ghost of childhood. The ghost of lost innocence, crushed hopes, missed opportunities. The life that could have been. A melancholy moment, a sad picture. 

Leos Carax

Leos Carax bazı kısa filmler çekmiştir ve film eleştirileri yazmaktadır. 24 yaşında çok etkileyici bir ilk uzun metrajlı film olan Boy Meets Girl’ü (1984) yapmıştır. Film 1984 yılında Cannes FF’de gösterilmiş ve çok iyi eleştiriler almıştır. Carax’ın ikinci uzun metrajlı filmi Mauvais Sang’in (1986) (Bad Blood) önünü açmıştır. Bu filmi de, ilk filminin yolunda ilerlemiş ve onu bir adım daha ileri götürmüştür.

Leos Carax made several short films and also wrote film criticism, then at the age of 24 years made a very strong first feature Boy Meets Girl (1984). The film played at the 1984 Cannes film festival and was a critical triumph. It paved the way for Carax’s second feature Mauvais Sang (1986) (Bad Blood). That film was a giant step forward in the same direction that he was going in with his first film. 

 

, , ,

İsyancı Sinema / Incendiary Cinema

Avusturya, ABD Austria, USA, 1’, Renkli Colour, 35mm, 2005

Sanatçı / Artist: Ken Jacobs

Dünya Hakları / World Sales: Sanatçıya ait Courtesy of Artist

Ekrandaki görüntü sürekli yanıp sönüyor; beyaz, yatay, titreyen bir çizgi, siyah bir arkaplanda seçilebiliyor. Ani bir kesintiyle kamera bir çocuk bahçesine dönüyor ve en sonda hızlıca yanıp sönen bir daire beliriyor. Bu «İsyancı Sinema» denen olay. Görüntüler arası iyi bir geçiş diye bir şey söz konusu değil; filmin amacı sıkıntı ve rahatsızlık vermek, ve ayrıca imajlar ve seyirlik bir kavrayış yaratmayı hedefliyor. Bu, asıl filmden önceki, oldukça etkileyici bir çekim.

The image on the screen flickers restlessly; a white, horizontal, vibrating line can be made out before a black background. An abrupt cut follows, the camera panning on a playground, and at the end a circle appears on the screen, again flickering heavily. This is so-called «Incendiary Cinema». There is no such thing as a nice succession of images; the film is supposed to distress and disturb, and it also aims to create receptivity for images and viewing. It is a small, quite salutary shot before the main film.

Ken Jacobs

Ken Jacobs (born 1933 in Brooklyn, New York) is an American experimental filmmaker. He is the director of Tom, Tom, the Piper’s Son (1969, USA), which was admitted to the National Film Registry in 2007. His Star Spangled to Death (2004, USA) is a nearly seven-hour film consisting largely of found footage.

1933 Brooklyn, New York doğumlu Ken Jacobs, Amerikalı deneysel filmcidir. 2007 Yılında Ulusal Film Kayıtları’na geçirilen, Tom, Tom, the Piper’s Son (1969, ABD)’ın yönetmenidir. Star Spangled to Death (2004, ABD) filmi, yaklaşık yedi saatlik bir buluntu filmdir.

, , ,

Viennale 04

Avusturya, Fransa Austria, France, 2’, Renkli Colour, 35mm, 2004

Sanatçı / Artist: Agnes Varda

Dünya Hakları / World Sales: Sanatçıya ait Courtesy of Artist

Bir buçuk dakikalık, sinema ve gerçek dünya arasındaki karmaşık ilişki üzerine kapsamlı ve aldatıcı derecede basit bir deneme. Tamamen kurumuş bir toprak parçası yemyeşil bir alana, yemyeşil bir alan olgunlaşmış tahıllara, olgunlaşmış tahıllar kameranın neşeyle kıvrımlarını takip ettiği saman balyasına dönüşüyor. Ekmek, deniz, tuz… ve çok geçmeden düş treni Koan’a ulaşıyor: “Tuz gücünü kaybettiği zaman tekrar nasıl tuzlu hale getirilir?”

An exhaustive, deceptively simple essay on the complex relationship between cinema and the real world in one and a half minutes. A dried-out clod of earth becomes a flowering field becomes ripe grain becomes hay becomes a bale of hay, whose curves the camera playfully traces. The bread, the sea, the salt … and before long, the train of thought ends in a koan: “Once the salt has lost its power, what can it be salted with?”

Agnès Varda

Agnès Varda 30 Mayıs 1928’de Brüksel, Belçika’da Arlette Varda olarak doğdu. The Beaches of Agnès (2008), The Gleaners & I (2000) ve Cleo from 5 to 7 (1962) ile bilinen, yönetmen ve yazardır.

Born on May 30, 1928 in Brussels, Belgium as Arlette Varda. She is a director and writer, known for The Beaches of Agnès (2008), The Gleaners & I (2000) andCleo from 5 to 7 (1962)

, , ,

Karvizit / Carte de visite

Avusturya, ABD Austria, USA, 1’, Renkli Colour, 35mm, 2003

Sanatçı / Artist: Ernie Gehr

Dünya Hakları / World Sales: Sanatçıya ait Courtesy of Artist

Daha dikkatli bakarsak, hayal edilemeyen, ilk bakışta şekilsiz gözüken, parlayan birbirini kaplayan şekiller göremez miyiz? Ve ayrıca, uçağın sesi sona doğru azalamaz mı? Peki ya bu bir başlangıç değil de, çoktan yola çıkmış bir şey ise?

On closer inspection, though, can´t we see shapes that were undreamt of, amorphous at first sight, shapes that now shimmer, overlying one another? And doesn´t the noise of the plane seem to grow fainter towards the end? What if this is not a beginning but something on its way out? 

Ernie Gehr 

Ernie Gehr, 1941 doğumlu,1970’lerin Yapısal film (Structural film) hareketinin önemli temsilcilerinden, Amerikalı deneysel filmcidir. Gehr’in Serene Velocity (1970) filmi, ABD Ulusal Film Dairesi tarafından korunmak üzere seçildi. Gehr, San Francisco Sanat Enstitüsü’nde ders verdi. New York Times, Gehr’in eserlerini “soyut, güzel, gizemli, canlandırıcı, ütopik” olarak tanımlayıp, Modernist haykırışı yakaladığını, ana akım anlatımdan kaçındığını ve asıl ilgi odağının film yanıkları, renk cümbüşleri ve ışık darbeleri olduğunu söylemiştir.

Ernie Gehr (born 1941) is an American experimental filmmaker closely associated with the Structural film movement of the 1970s. Gehr’s film Serene Velocity (1970) has been selected for preservation in the United States National Film Registry. Gehr served as faculty at the San Francisco Art Institute. The New York Times described Gehr’s work as “abstract, beautiful, mysterious, invigorating, utopian” saying he had “embraced [the] Modernist cry, shunning mainstream narrative to make films in which bubbling grain, streaks of color and pulses of light are the main attraction.”

, , ,

SB

Avusturya, ABD Austria, USA, 1’, Renkli Colour, 35mm, 2002

Sanatçı / Artist: Stan Brakhage

Dünya Hakları / World Sales: Sanatçıya ait Courtesy of Artist

2002 yılında, Stan Brakhage, festival, SB ismini verdiği, son derece renkli, dinamik elle boyanmış bir film sundu. Brakhage’ın son bir kaç yıldaki işlerinin öğeleri ile sinemanın temel unsurları olan renk, ışık ve hareketi harmanlıyordu. Brakhage’ın eserlerinde alışagelindiği üzere ses önemli bir mesele değil.

In 2002 Stan Brakhage provided the festival with an exceptionally colorful, dynamic handpainted film which he has called SB. It contains all the elements that have dominated Brakhage´s work during the last couple of years and merges the essential ingredients of cinema: color, light and movement. Sound, as we know from Stan Brakhage´s oeuvre, is not necessarily an issue.

Stan Brakhage

Stan Brakhage, 14 Ocak 1933’de Kansas City, Missouri’de doğdu. 1964 yılında 16mm ekipmanının çalınmasından sonra, Brakhage 1969 yılına kadar 8mm filmciliğine odaklandı. En önemli eserleri The Art of Vision ve Dog Star Man’i 1964’de ortaya koydu. 1969 yılında Colorado Üniversitesi’nde film tarihi ve estetik üzerine dersler verdi. 1970 yılında, Chicago’da Sanat Enstitüsü’nde ders vermeye başladı. 1986 yılında ilk Amerikan Film Enstitüsü bağımsız film ve video sanatçısı ödülünü (Maya Deren ödülü) aldı.

Stan Brakhage was born in Kansas City, Missouri on January 14, 1933. With the theft of his 16mm equipment in 1964, Brakhage concentrated on 8mm filmmaking until 1969. His major works, The Art of Vision and Dog Star Man, were completed in 1964. At the Colorado University in 1969, Brakhage lectured in film history and aesthetics. He began teaching in 1970 at the School of the Art Institute in Chicago. In 1986 Brakhage received the first American Film Institute award for independent film and video artists (the “Maya Deren Award”).

, , ,

Elvis

Avusturya, ABD Austria, USA, 1’, Renkli Colour, 35mm, 2001

Sanatçı / Artist: Jonas Mekas

Dünya Hakları / World Sales: Sanatçıya ait Courtesy of Artist

Jonas Mekas bu görüntüleri 1972 yılında New York’taki Elvis konserleri dizisinin son performansı sırasında çekti. Etkinlik ve seyirci o kadar çılgındı ki, kimse onun görüntüleri filme alışını fark etmedi. VIENNALE bir fragman istediğinde, hemen aklına bu görüntüler geldi. Bir tesadüf üzerine, coşkulu Elvis görüntülerinin üzerine Strauss’un bir valsini kullandı.

Jonas Mekas shot this footage during the final performance of the 1972 Elvis concert series in New York. The event and the audience were so wild, nobody paid any attention to his filmmaking. When the VIENNALE asked for a trailer, he immediately thought on that footage. A coincidence led Mekas to use a Strauss waltz with the images of a frenetic Elvis. 

Jonas Mekas

Jonas Mekas 1922 yılında Litvanya’nın Semeniškiai isimli tarım köyünde dünyaya geldi. Şu anda New York’ta yaşıyor ve çalışıyor. Mekas’ın The Brig isimli filmi 1963’te Venedik Film Festivali’nde büyük ödülü kazandı. 2000 yılından itibaren çalışmalarını film yerleştirmeleri alanine kaydırdı ve eserlerini, Serpentine Gallery, the Centre Pompidou, Musée d’Art moderne de la Ville de Paris, the Moderna Museet (Stockholm), PS1 Contemporary Art Center moma, Documenta of Kassel, the Museum Ludwig (Köln) ve  Venedik Biyenali’nde sergiledi.

Jonas Mekas was born in 1922 in the farming village of Semeniškiai, Lithuania. He currently lives and works in New York City. Mekas’ film The Brig was awarded the Grand Prize at the Venice Film Festival in 1963. Since 2000, Mekas has expanded his work into the area of film installations, exhibiting at the Serpentine Gallery, the Centre Pompidou, Musée d’Art moderne de la Ville de Paris, the Moderna Museet (Stockholm), PS1 Contemporary Art Center moma, Documenta of Kassel, the Museum Ludwig in Coulogne, and the Venice Biennale.

, , ,

Viyana ve Mozart / Wien and Mozart

Avusturya, ABD Austria, USA, 1’, Renkli Colour, 35mm, 2001

Sanatçı / Artist: Jonas Mekas

Dünya Hakları / World Sales: Sanatçıya ait Courtesy of Artist

1971’de Sovyet yetkilileri, Jonas Mekas’a, 27 yıldır görmediği annesini ziyaret etmesi için Litvanya’ya gitmesine izin verirler. Dönüşünde, hayatında ilk defa Viyana’ya gider. Ziyareti sırasında çektiği görüntüleri saklar ve filmleştirmek için doğru zamanı tam 30 yıl bekler.

In 1971, Jonas Mekas was permitted by the Soviet authorities to visit his mother in Lithuania whom he had not seen for 27 years. On his return trip, he went to Vienna for the first time. He kept the footage he shot during this visit and waited 30 years for the right time to release it.

Jonas Mekas

Jonas Mekas 1922 yılında Litvanya’nın Semeniškiai isimli tarım köyünde dünyaya geldi. Şu anda New York’ta yaşıyor ve çalışıyor. Mekas’ın The Brig isimli filmi 1963’te Venedik Film Festivali’nde büyük ödülü kazandı. 2000 yılından itibaren çalışmalarını film yerleştirmeleri alanıne kaydırdı ve eserlerini, Serpentine Gallery, the Centre Pompidou, Musée d’Art moderne de la Ville de Paris, the Moderna Museet (Stockholm), PS1 Contemporary Art Center moma, Documenta of Kassel, the Museum Ludwig (Köln) ve  Venedik Biyenali’nde sergiledi.

Jonas Mekas was born in 1922 in the farming village of Semeniškiai, Lithuania. He currently lives and works in New York City. Mekas’ film The Brig was awarded the Grand Prize at the Venice Film Festival in 1963. Since 2000, Mekas has expanded his work into the area of film installations, exhibiting at the Serpentine Gallery, the Centre Pompidou, Musée d’Art moderne de la Ville de Paris, the Moderna Museet (Stockholm), PS1 Contemporary Art Center moma, Documenta of Kassel, the Museum Ludwig in Coulogne, and the Venice Biennale.

 

 

, , ,

Meltem / Breeze

Avusturya, Almanya Austria, Germany, 1’, Renkli Colour, 35mm, 2000

Sanatçı / Artist: Matthias Müller

Dünya Hakları / World Sales: Sanatçıya ait Courtesy of Artist

Matthias Müller’in VIENNALE siparişi fragmanı, bir meltem tarafından sürüklenen, film yıldızlarının, film setlerinin, sahnelerin, beyaz perdelerin hayali, daima değişebilir dünyasını yeniden tesis eden avangart bir şiir: bir kısmı Hollywood ve Fransa’ya ait buluntu film derlenmesi ve onun bir dakikalık anlamlı bir sinema reklamı vari düzenlemesi, sinemanın sonsuz olasılıklarının büyüleyici bir tasavvuru.

Matthias Müller´s trailer, commissioned by the VIENNALE, is an avantgarde-poem that recreates an imaginary, forever changeable world of filmstars and film sets, of curtains and white screens, moved by a mysterious breeze: a fascinating vision of cinema´s endless possibilities, partly compiled of found footage from Hollywood and France, composed to a one-minute-advertisement for the suggestive art of moving pictures.

Matthias Müller

1961 Bielefeld, Almanya doğumlu. Bielefeld Üniversitesi’nde, Sanat ve Alman Edebiyatı öğrenimi gördü. HBK Braunschweig’da sanat üzerine yüksek lisans yaptı. Frankfurt/Main’daki Johann Wolfgang Goethe Üniversitesi’nde ve Dortmund Yüksekokulu’nda misafir akademisyenlik yaptı. 2003’ten bu yana, Köln’de, KHM, Medya Sanatları Akademisi’nde Deneysel Film Profesörü. Müller, aralarında Found Footage Film Festivali (1996 ve 1999), ilk Alman Otobiyografik Filmler Festivali, Ich etc. (1998) ve çeşitli film turnelerinin bulunduğu, sayısız avangart film etkinliğinin kuratörlüğünü yaptı. Film, video, yerleştirme  ve fotoğraf üzerine çalışan bir sanatçı.

Born in Bielefeld, Germany, in 1961. Studied Arts and German Literature at Bielefeld University. Studied Arts at HBK Braunschweig. Master´s degree. Guest Professor at Johann Wolfgang Goethe University, Frankfurt/Main. Guest Professor at Dortmund Fachhochschule. Since 2003, Professor in Experimental Film at the Academy of Media Arts, KHM, Cologne. Müller has curated numerous avant-garde film events, such as the Found Footage Film Festival (1996 and ´99), the first German festival of autobiographical films, Ich etc. (1998), and various touring programs. He is an artist working in film, video, installation and photography.